Ağlın Bakıdan nə kəsir?

(Bakı meri Hacıbala Abutalıbova)

 Neçə vaxtdır fikrim səndə,

daşlarını bir-bir gəzir…

Sahildə xəzri əsəndə,

dənizdə gilavar əsir

Dünya görmüş Qız Qalası,

ağlın Bakıdan nə kəsir?

 

Qədim divarlar qaşınır,

günahkarlar aşılanır

Yağmurlarda saç yağardı,

indi göydən palçıq yağır,

Sual doğur, yeni nəsil,

ağlın Bakıdan nə kəsir?

 

Daha nə kənd, nə şəhərdi,

şəhər tipli qəsəbədir,

Gün uzunu yollar, evlər

tıxaclardan tir-tir əsir…

Yeni dünya, qıvraq əsir,

ağlın Bakıdan nə kəsir?

 

Lap elə şəhər olsa da,

qismən yerbəyer olsa da

qədim dostum mer olsa da

Söz verirəm,

aramızda qalsın

De, mən ölüm, Hacıbala,

ağlın Bakıdan nə kəsir?

 

Tikirik, görməmiş kimi

Sökürük, düşmənik kimi

Çox yüklənmiş gəmi kimi

Sanki batmağa tələsirik

Canın-gözüm ulu Xəzər,

ağlın Bakıdan nə kəsir?

 

Vahid Əziz

 

“Xural” qəzeti,

il 9, sayı: 043 (451), 26 sentyabr 2011